"… Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.”

Robert Fulghum

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

Ποιήματα για τους 12 μήνες




Ένα ποίημα και μια εικόνα

Ιανουάριος
 


Του Γενάρη προσταγή :
Χιόνι σκέπασε τη γη !

Σκέπασε βουνά και δάση
η άνοιξη να μην περάσει .

Κρύο θέλει κι άλλο κρύο ,
κρύσταλλο όλο το τοπίο .

Να παγώσουνε τα πλοία !
Η δική μου βασιλεία ,
ένα μήνα θα κρατήσει
και κλαρί να μην ανθίσει .

Του Γενάρη προσταγή :
Μπάλα κάτασπρη όλη η γη .

Ρένα Καρθαίου 
----------------------------------------------------------------------------

Ο Φλεβάρης


  
Φλεβάρης, κουτσοφλέβαρος

με τις πολλές βροχές σου

γλυκειά μυρίζουν Άνοιξη

οι παγερές αυγές σου


φλεβάρη ,κουτσοφλέβαρε

αν τύχεις και φλεβίσεις

όλα τα ξεροπήγαδα

αμέσως θα γεμίσεις.


Ανοίγεις το Τριώδιο

Και φέρνεις καρναβάλι

Κι οι γεωργοί οργώματα

Αρχίζουνε και  πάλι.


-----------------------------------------------------------------------------

Ο Μάρτης και η μάνα του


Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.

Νά που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ώς το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

                        Ρ. Μπούμη-Παππά
-----------------------------------------------------------------

Απρίλιος



Γύρω , γύρω όλοι , παιδιά ,
και στη μέση η Πασχαλιά !

Πάσχα κι η καρδιά του Απρίλη ,
Φιληθείτε εχθροί και φίλοι .

«Δεύτε λάβετε φως» όλοι ,
Φως στο σπίτι , στο περβόλι .

Μαύρες κότες σοκολάτα ,
κόκκινα τ’ αυγά   στα πιάτα .

Ζήτω τα βουνά κι οι κάμποι !
Φως στο φως ο ήλιος λάμπει .

Γύρω γύρω όλοι
και στη μέση η Πασχαλιά .
   
                                                                  Ρένα Καρθαίου 

  -----------------------------------------------------------------------------
ΚΑΙ ΠΑΛΙ


Και πάλι, να, ο Μάιος για νάλθει ξεκινά

Και διασκελίζει θάλασσες και κάμπους και βουνά.

Κρατεί ανθούς στα χέρια του και γύρω τους σκορπά

Κι όπου περάσει και διαβεί παντού μοσχομυρίζει.

Αχ, Μάη αν σ' αγάπησα κι αν σ' αγαπώ ακόμα

Ρίξε δροσάτα λούλουδα και στόλισε το χώμα

Που θα διαβεί η αγάπη μου - Δεν θέλω όπου πατήσει

Άλλο από ρόδα και μυρτιές το πόδι της ν' αγγίξει.

                     

                                                                   Ιωάννης Πολέμης
 

 ---------------------------------------------------------------------


Το καλοκαιράκι (Ιούνιος)


Ήρθε το καλοκαιράκι
πάμε όλοι για μπανάκι.
Τέλος τώρα τα σχολεία
κλείστε όλοι τα βιβλία.
Παγωτά πολλά θα φάμε
και καπέλα θα φοράμε.
Και εσείς φίλοι μου καλοί
κάντε όλοι υπομονή.
Το Σεπτέμβρη θα βρεθούμε
και τα νέα μας θα πούμε.
Ζένια Χρ.

 ---------------------------------------------------------------------


Ιούλιος

Γέμισε χρυσάφι ο κάμπος ,

γέμισαν τα μάτια θάμπος .


Φως το αλώνι του Αλωνάρη ,

ήλιο ξέχειλο και στάρι .


Τρεμουλιάζει, αχνός , η μέρα

μες στον διάφανον αιθέρα .


Και του τζίτζικα το πριόνι ,

όσο πάει και δυναμώνει .


Το θερμόμετρο ανεβαίνει ,

σπίτι του κανείς δε μένει .


Μπλουμ! Στη θάλασσα πηδάει

όλη η Ελλάδα κολυμπάει .


                      Ρένα Καρθαίου

----------------------------------------------------



Αύγουστος


Στην κληματαριά του Αυγούστου ,

 το σταφύλι κάθε γούστου .


Φώτα παίρνει ρώγα ρώγα

στου μεσημεριού τη φλόγα .


Άσπρα , μαύρα τα τσαμπιά

κρέμονται  βαριά βαριά .


Για της Παναγιάς τη χάρη ,

μύρτα , σκίνα και θυμάρι .


Σαν ο ήλιος χαμηλώνει

την εικόνα της χρυσώνει .


Κι η σελήνη που ανεβαίνει ,

φωτοστέφανο θα γένει .


Ρένα Καρθαίου 

------------------------------------------------

  Σεπτέμβριος



Τρυγητής

Μέσα στ’ αμπέλια
 χαρές και γέλια
 έφτασε πάλι ο Τρυγητής
 και στα ζεμπίλια
 σωρούς σταφύλια
 βάζει ο κεφάτος δουλευτής.

Με τα βιβλία
 μες τα σχολεία
 βουερό μελίσσι τα παιδιά
 και στ’ ακρογιάλι
 ήσυχη πάλι
 κι έρημη απόμεινε η αμμουδιά.

Στα χλωμά φύλλα
 μια ανατριχίλα.
 Οι πρώτες άδειασαν φωλιές
 κι οι πρώτες στάλες
 διώχνουνε γι’ άλλες
 τα χελιδόνια ακρογιαλιές.

------------------------------------------------------------------

Οκτώβριος

Painting in October by Christopher Ryland

 
Τα  χαλκώματα  αγοράζει

και  τα  φύλλα  όλα  σκεπάζει


Με  το  σάκο  του  στον  ώμο

τριγυρίζει  μεσ΄  το  δρόμο


Όπου  Οκτώβρης  κ' αν  αγγίζει

το  τοπίο  κοκκινίζει


Ως  κ'  τ'  Άι  Δημήτρη  το  άτι

από  μπρούτζο  ένα  κομμάτι


Στα  χρυσάνθεμα  πατάει

βρέχει, αστράφτει  όπου  περνάει


Με  την  πρώτη  ανατριχίλα

πέφτουν  χάλκινα  τα  φύλλα.

Ρένα  Καρθαίου 
--------------------------------------------------------------------------------


Νοέμβριος
 

John Atkinson Grimwhaw November 1879
Στου Νοέμβρη το χαρτί
βάζει  υπογραφή η βροχή .

«Θα ποτίσω όλη την πόλη ,
το χωράφι , το περβόλι .

Και θα πλύνω τις σκεπές ,
τα μπαλκόνια , τις αυλές .

Θα ετοιμάσω το τοπίο ,
να ‘ρθει το μεγάλο κρύο».

Το χαρτί ο αέρας παίρνει
και στα σύννεφα το φέρνει .

Κι η βροχή πιάνει δουλειά ,
μούσκεμα όλα τα παιδιά .

Ρένα Καρθαίου

--------------------------------------------------------------------------

Δεκέμβριος




Η μητερούλα στον κόρφο της κοιμίζει

Το ακριβό της, το μόνο της παιδί.

Έξω με χιόνια Δεκέμβρης τριγυρίζει,

Κι αυτή το σφίγγει, και σαν να τραγουδεί,

Σιγομιλάει με γέλιο και τρεμούλα

Η μητερούλα:



Άγιε Νικόλα, που ξέγνοιαστα χτενίζεις

Τ' άσπρα σου γένια ψηλά στον ουρανό,

Και πέφτουν κάτου σωρός και μας χιονίζεις,

Μην το κρυώσεις, λυπήσου τ' ορφανό.

Λαμπάδα τρέχω σ' εσέ ν' ανάψω κιόλα,

Άγιε Νικόλα!



Να ο Χριστός σου γεννιέται σε λιγάκι,

Που αγαπάει, μικρό μου, τα παιδιά.

Ζεστό σου φέρνει, καινούργιο φουστανάκι,

Και την ευχή του πιστή σου συνοδειά.

Κοιμήσου τώρα και θα 'ρθει στ' όνειρό σου.

Να ο Χριστός σου!



Κι αφού μας φύγει, δεν μας ξεχνά, θ' αφήσει

Στον Αϊ-Βασίλη για σε παραγγελιά

Χίλια παιγνίδια λαμπρά να σου χαρίσει

Και ζαχαράτα και χάδια και φιλιά.

Με τη χαρά σου η χάρη του θα σμίγει,

Κι αφού μας φύγει!



Τι θα μου μένει αν 'γράφθη μαύρη μέρα

Για να το χάσω από την αγκαλιά;..

Χωρίς παιδάκι τι είναι η μητέρα;

Χωρίς πουλάκι τι θέλει η φωλιά;

Αν μου πετάξει ας πέσω χαλασμένη...

Τι θα μου μένει!



                                                               Κωστής Παλαμάς


                        





1 σχόλιο: